
Metody prognozowania pogody
Pogodę przewidzieć można stosując różne metody. To jaką
wybierze synoptyk, zależy od jego doświadczenia, od ilości
danych jakimi dysponuje, od złożoności sytuacji pogodowej oraz
od stopnia trafności jaki jest wymagany dla danej prognozy.
Najprostszą metodą prognozowania pogody jest metoda "bez
zmian" (to nie jest żart). Zakłada się, że pogoda w
okresie czasu na jaki jest sporządzana prognoza pozostanie taka
sama jak w momencie sporządzania prognozy. Na przykład, jeśli
mamy słoneczny dzień z temperaturą 25 st. C, prognoza na następny
dzień przewiduje słońce i temperaturę równą 25 st. C. Jeśli
dzisiaj spadło 50 mm deszczu, wg tej metody jutro opad będzie
wynosił 50 mm.
Taka metoda prognozowania jest stosowana kiedy elementy
pogodowe zmieniają się bardzo wolno, dlatego kiedy warunki
atmosferyczne wykazują dużą dynamikę staje się zawodna.
Taki sposób prognozy wykorzystuje się nie tylko przy
prognozowaniu krótkoterminowym, ale również do prognozowania
szeroko pojętych warunków pogodowych czy klimatycznych. Na
przykład, prognozuje się, że po gorącym i suchym miesiącu
nastąpi również suchy i gorący. Niektóre z metod
prognozowania np. numeryczna dają prognozę na nie dłużej niż
10 dni, a to sprawia że metoda "bez zmian" jest godną
zastosowania jeśli chodzi o prognozy długoterminowe.
Znając prędkość i kierunek przemieszczania się elementów
pogodowych takich jak fronty, układy baryczne, obszary
zachmurzenia czy opadów, można przewidzieć w jakim miejscu
znajdą się owe elementy w danym czasie. Załóżmy, że niż
jest jakieś 1600 km na zachód od miejsca, dla którego sporządzamy
prognozę, i porusza się na wschód z prędkością 400 km na
dzień, stosując metodę trendu (a tak naprawdę czystą
matematykę) można przewidzieć, że znajdzie się w danym
miejscu za cztery dni: 1600 km / 400 km na dzień = 4 dni.
Metodę tą często stosuje się do prognozowania krótkoterminowego
rzędu kilku godzin np. opadów. Na przykład, jeśli wiemy że
burza jest oddalona o 100 km na północ i porusza się w
kierunku południowym z prędkością 50 km/h łatwo przewidzieć,
że dotrze do danego miejsca za dwie godziny.
Weźmy inny przykład: linia frontu chłodnego w ciągu
ostatnich 24 godzin przesunęła się o 1500 km, stosując metodę
trendu można by przewidzieć, że w ciągu następnych 24 godzin
przemieści się o następne 1500 km w dotychczasowym kierunku. A
co jeśli front zwolni (przyspieszy), może nawet zatrzyma się,
co jeśli zmieni kierunek i intensywność - tutaj metoda trendu
staje się zawodna, ponieważ odnosi się ona do sytuacji kiedy
dany element pogodowy przemieszcza się z jednakową prędkością
i w tym samym kierunku przez dłuższy czas.
Metoda ta jest bardzo prosta. Podstawą do sporządzenia
prognozy są tutaj dane klimatyczne gromadzone przez wiele lat.
Na przykład, jeśli chcemy przewidzieć pogodę w Warszawie 4
lipca wyliczamy średnią warunków atmosferycznych dla Warszawy
z ubiegłych lat biorąc tylko te z 4 lipca. Jeśli prognozujemy
opady to obliczamy średnią z opadów, które wystąpiły 4
lipca w poprzednich latach; podobnie postępuje się przy
prognozowaniu temperatury. Załóżmy, że średnia temperatura
wynosi 18 st. C, a średnia suma opadów dla tego dnia 2,7 mm -
prognoza sporządzona metodą klimatyczną będzie przewidywać
na dzień 4 lipca w Warszawie 18 st. C i opad równy 2,7 mm.
Metoda klimatyczna spełnia swoją rolę, gdy aktualna sytuacja
pogodowa jest typowa dla danej pory roku; kiedy jednak sytuacja
synoptyczna jest nietypowa metoda ta staje się zawodna.
Metoda ta jest bardziej skomplikowana od poprzedniej. Aktualna
sytuacja synoptyczna porównywana jest z podobną, która wystąpiła
w przeszłości i znając przebieg tamtejszej można założyć,
że i pogoda w dniu, na który prognozuje się będzie zachowywała
się podobnie. Nazwa metody jest oczywista gdyż przez analogię
właśnie sporządza się prognozę. Załóżmy, że mamy upalny
dzień i zbliża się chłodny front atmosferyczny. Pamiętamy
podobną sytuację, jaka wystąpiła tydzień temu (upalny dzień
z nadciągającym frontem chłodnym) i ponadto wystąpiły popołudniowe
burze. Stosując metodę analogii można przewidzieć, że i w
obecnej sytuacji po południu wystąpią burze.
Metoda analogii nie jest łatwa w użyciu, gdyż bardzo trudno
jest znaleźć najbardziej podobną sytuację w przeszłości, a znalezienie takiej samej jest niemożliwe. Bardzo rzadko elementy pogodowe
(układy baryczne, fronty) formują się w takich samych
miejscach i podążają tą samą drogą; nawet najmniejsza różnica
między sytuacją obecną a tą analogiczną do niej może sprawić,
że metoda analogii stanie się zawodna; jednakże jej dokładność
wzrasta z czasem gdyż jest coraz więcej danych opisujących
aktualną sytuację i prawdopodobieństwo znalezienia właśnie
tej najbardziej podobnej z przeszłości rośnie, a co za tym
idzie - rośnie trafność prognozy.
Tutaj zastosowanie znajdują komputery. Cały zestaw programów
(modele prognostyczne) uruchamiany
jest na superszybkich komputerach, które prognozują składniki
pogody takie jak temperatura, ciśnienie, wiatr i opady. Po
otrzymaniu wyników działania tych programów, synoptycy
analizują wzajemne ich oddziaływanie w celu przedstawienia
ostatecznej prognozy pogody. Wadą tej metody jest to iż równania
wykorzystywane we wspomnianych modelach są niedokładne, a to
zmniejsza trafność prognozy. Ponadto występuje wiele braków w
danych wejściowych, które opisują sytuację początkową dla
danego modelu, a wynika to stąd, że niewiele obserwacji
prowadzi się w górach i nad oceanami. Mówiąc krótko, jeżeli
dane wejściowe opisujące stan początkowy są niekompletne to
numeryczna prognoza pogody nie będzie dokładna.
Pomimo wad numeryczne prognozowanie pogody jest prawdopodobnie
najlepszą metodą jeśli chodzi o prognozy krótkoterminowe w
porównaniu z wyżej wymienionymi. Niestety nie wiele osób ma
dostęp do wyników uzyskiwanych z modeli numerycznych, a i
analiza tychże nie jest prosta, stąd najlepszą metodą
prognozowania dla początkującego synoptyka jest metoda trendu
lub metoda analogii.

|