Siła Coriolisa

Różnice ciśnień na ziemi powodują przemieszczanie się powietrza z obszaru wysokiego ciśnienia do obszaru niskiego ciśnienia po linii prostej (prostopadle do izobar). Tak było do 1835 roku, kiedy to francuski naukowiec Gustave-Gaspard Coriolis, odkrył i opisał równaniem matematycznym działanie siły, którą nazwał od swojego nazwiska siłą Coriolisa. Jego odkrycie stanowiło o tym, że na ruch wiatru przy powierzchni ziemi ma wpływ owa nieznana siła, która zakrzywia tor ruchu powietrza.

Mówiąc prosto, powietrze przemieszczając się, podlega sile Coriolisa wywołanej przez wirującą pod nim Ziemię i to powoduje, że ostatecznie tor wiatru jest zakrzywiony. Na półkuli północnej wiatr zbacza na prawo od pierwotnego kierunku, a na półkuli południowej na lewo. Siły Coriolisa na obszarach równikowych nie uwzględnia się.

Bzdurą jest jakoby woda spuszczana w umywalce czy toalecie wirowała za sprawą siły Coriolisa. Skutki działania tej siły są zauważalne jedynie przy ruchach dużej skali takich jak ruch powietrza czy ruch wody w rzekach (każda rzeka w skutek siły Coriolisa wykazuje tendencję do podcinania prawego brzegu - na półkuli pn.).